بنا به تقاضا و سوال یکی از بازدید کنندگان  محترم به بررسی  برخی از کاربردهای  فعل will می پردازیم.

 

موارد مختلف کاربردwill    

One of the most common ways to talk about the future is with will, for example: I will call you tonight. We often call this the "future simple tense", but technically there are no future tenses in English. In this construction, the word will is a modal auxiliary verb.

Here are the three main ways that we use will to talk about the future.

یکی از رایج ترین  روشها برای صحبت کردن درباره آینده استفاده از  Will است, به طور مثال:

I will call you tonight.

امشب با شما تماس خواهم گرفت ( امشب به شما زنگ می زنم)

اما از لحاظ تکنیکی  هیچگونه زمان آینده ای در زبان انگلیسی وجود ندارد. دراین نوع ساختار واژه will  یک فعل کمکی است.

No plan

(فقدان برنامه) از پیش تعیین شده

We use will when there is no prior plan or decision to do something before we speak. We make the decision at the time of speaking. Look at these examples:

زمانی از Will  استفاده می کنیم که  قبل از صحبت تصمیم از پیش تعیین شده ای برای اتخاذ تصمیم برای انجام کاری را نداشته باشیم. تصمیم خود را درست در زمان صحبت کردن می گیریم. به ا ین مثالها توجه کنید:

  • Hold on. I'll get a pen.

( در هنگام مکالمه تلفنی ) گوشی !  یک خودکار بردارم  ( خودکار می خواهم بردارم)

  • We will see what we can do to help you.

 می دانیم چه کاری از دست ما بر می آید تا کمکتان کنیم.

  • Maybe we'll stay in and watch television tonight.

ممکن است (خانه) بمانیم و امشب تلویزیون تماشا کنیم.

In these examples, we had no firm plan before speaking. The decision was made at the time of speaking.

در این مثالها , تصمیم قطعی قبل از صحبت کردن نداشته ایم. تصمیم در حین صحبت کردن گرفته شده است.

We often use will with the verb think:

اغلب از will به همراه فعل think  استفاده می کنیم :

 

  • I think I'll go to the gym tomorrow.

فکر کنم فردا به سالن بروم.

  • I think I'll have a holiday next year.

فکر کنم سال آینده به تعطیلات بروم.

  • I don't think I'll buy that car

فکر نکنم (گمان نکنم) آن ماشین را بخرم.

 

Prediction

پیش بینی

We often use will to make a prediction about the future. Again, there is no firm plan. We are saying what we think will happen. Here are some examples:

اغلب از will برای پیش بینی آینده استفاده می کنیم. این بارهم برنامه قطعی وجود ندارد. ما درباره چیزی که گمان می کنیم اتفاق می افتد صحبت می کنیم. در اینجا چند مثال وجود دارد:

  • It will rain tomorrow.

فردا(احتمالاً)  باران می آید

  • People won't go to Jupiter before the 22nd century.

تا قرن بیست و دوم مردم قادر نیستند به سیاره مشتری بروند

  • Who do you think will get the job?

به نظرتان کار گیر چه کسی می آید؟ ( چه کسی آن شغل را می گیرد؟)

Be

The verb be is an exception with will. Even when we have a very firm plan, and we are not speaking spontaneously, we can use will with be. Look at these examples:

فعل be  از جنبه همراهی  با will از این  قاعده مستثنی است. حتی اگر برنامه قطعی هم داشته باشید و بدون فکر قبلی هم صحبت نکنیم. باز هم  از Will be   می توانیم استفاده کنیم. به این مثالها توجه کنید :

  • I will be in London tomorrow.

فردا لندن خواهم بود ( فردا لندنم).

  • There will be 50 people at the party.

50 نفر در مهمانی خواهند آمد ( 50 نفر به  مهمانی می آیند).

  • The meeting will be at 9.30 am.

جلسه راس نه و نیم برگزار می شود (خواهد شد) .

 

ترجمه و تحقیق :  حبیب الماسیان

www.zabanamozan1.persianblog.ir

 

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.